خسته از آزادی:



                    کاش می دانستم
                     که نباید دل بست
                    چه به یک سرو بلند
                    چه به یک نرگس مست
                        **
                    کاش می دانستم
                    چه کسی بود مرا، ذره ذره آبم کرد و شکست
                        **
                    کاش می فهمیدم
                      شاپرک از چه نیازی گل را می بوید
                      پرتو نور ِ بلند، صبح در جنگلِ سرد، در میان شاخ وبرگ، چه رهی می پوید
                        **
                  کاش می دانستم
                         نوگل باغ مرا، به تماشای رُخم می جوید
                            **
                فنج آزاد به باغم، دل خود را به قفس می شوید
                        و به من می گوید:
                           خسته از آزادی
                                   به قفس خواهم رفت.

اغظم ابراهیمی

/ 27 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
sofeia

سلام دوست من.ممنونم از توجهت گاهی اوقات چيزی جز فرياد چارهء انسان نيست

پریناز

كاش مي دانستم كه نبايد دل بست چه به يك سرو بلند چه به يك نرگس مست چی بايد بگم ؟ نميدونم!

باد صبا

سلام. چقدر دوستان لطف دارن. از برادرم و همه دوستان عزيز ممنون و تشکر می کنم. همچون بهار سرزنده و شاداب باشيد.

Nika

شعر قشنگی بود. . . برخاسته از احساسات. . .

آب و آئینه

سلام ... خيلی قشنگ بود ... موفق باشيد

صبــــــــــــا ....

من خسته از قفس جسمم ... کاش مرا آزادی بود! --- مطالب وبلاگتون رو خوب خوندم! ميخوام به شما لينک بدم. اجازه هست؟

solmaz

و فرياد مي زنم چه بي رحم است اين چرخ فلک که آنها را که پر پرواز ديگران را هم مي شکنند, به اوج مي رساند و آنها را که آرزوي پرواز دارند, در حسرت ابدي نگاه مي دارد و بالشن را مي شکند. با خويش زمزمه مي کنم بار دگر: چه غريب آمدم و چه غريب مي روم .