بوتيمار !

+  

سلام

سال ها پیش که  دسترسی به اینترنت و دنیای مجازی مثل امروز رایج نبود ، شاید وجود فضایی مثل  وبلاگ بوتیمار ، برای معرفی آثار شاعران مازندران ، یا وبلاگ هایی از این دست برای معرفی آثارهنرمندان، کار زیبا و به جایی بود .

دسترسی به دنیای مجازی و همه گیر شدن اینترنت ، باعث شده  شاعران و هنرمندان خودشون دست به ارائه ی مستقل کارهاشون بزنن ، که باعث خوشحالی اهالی هنر شده و به خصوص در وامصیبتای این روزهای چاپ و نشربا ممیزی های ناجوانمردانه ، غیر مسئولانه ، مغرضانه ، مخرب و هدفمند از سوی دولت ، هنرمندان بتونن کارشون رو به صورت مستقیم از طریق وبلاگ یا سایت شخصی به مخاطب عرضه کنند و شاهد بازخورد آثارشون باشند که به یقین در بهتر شدن آثار تاثیر گذاره .

اینهمه حرف زدم که بگم بار مسئولیت وبلاگ بوتیمار کمتر شده و من تصمیم گرفتم فعالیت وبلاگ رو تعطیل کنم و خودم هم به خانه ی جدیدم نقل مکان کنم ، تا اونجا بتونم راحت تر علایق و نظرات شخصی خودم دنبال کنم .

این وبلاگ با ارشیوش اینجا محفوظه با تمام خاطرات تلخ و شیرینش ، با همه دوستان جدید.

منتظرتون هستم .

ظاهرن مقدور نیست ما جایی بتونیم بنویسم. کاریش نمیشه کرد.

رفتم تا به ابدیت بپیوندم

داریوش بزرگ می فرماید :

هرگز زانو نمی زنم حتا اگر آسمان کوتاه تر از قامتم شود